چرا فولاد ضد زنگ نیز زنگ می زند؟
فولاد ضد زنگ توانایی مقاومت در برابر اکسیداسیون اتمسفر را دارد - یعنی مقاومت در برابر زنگ زدگی، و همچنین توانایی خوردگی در محیط های حاوی اسیدها، قلیاها و نمک ها - یعنی مقاومت در برابر خوردگی را دارد.
با این حال، اندازه توانایی ضد خوردگی آن با ترکیب شیمیایی خود فولاد، وضعیت افزودن متقابل، شرایط استفاده و نوع محیط محیطی متفاوت است.
به عنوان مثال، لوله فولادی 304 در یک فضای خشک و تمیز، قابلیت ضد خوردگی کاملاً عالی دارد، اما اگر به منطقه ساحلی منتقل شود، به زودی در مه دریا حاوی نمک زیادی زنگ میزند. و لوله استیل 316 خوب نشان می دهد.
بنابراین، هیچ نوع فولاد ضد زنگ نیست که بتواند در هر محیطی در برابر خوردگی و زنگ زدگی مقاومت کند.
لایه سطحی به اشکال زیر آسیب می بیند:
روی سطح فولاد ضد زنگ، گرد و غبار حاوی عناصر فلزی دیگر یا اتصالات ذرات فلزی غیرمشابه جمع می شود. در هوای مرطوب، آب تغلیظ شده بین اتصالات و فولاد ضد زنگ، این دو را به یک میکرو باتری متصل می کند که باعث واکنش الکتروشیمیایی می شود. ، لایه محافظ آسیب دیده است که به آن خوردگی الکتروشیمیایی می گویند.
سطح فولاد ضد زنگ به آب آلی چسبیده است. در حضور آب و اکسیژن، اسید آلی تشکیل می شود. برای مدت طولانی، اسید آلی سطح فلز را خورده می کند.
سطح فولاد ضد زنگ به مواد حاوی اسیدها، قلیاها و نمک ها (مانند پاشیدن آب قلیایی و آب آهک از دیوارهای تزئینی) می چسبد و باعث خوردگی موضعی می شود.
در هوای آلوده (مانند اتمسفر حاوی مقدار زیادی سولفید، اکسید کربن و اکسید نیتروژن)، هنگام برخورد با آب متراکم، لکه های مایع اسید سولفوریک، اسید نیتریک و اسید استیک ایجاد می کند که باعث خوردگی شیمیایی می شود.
برای اطمینان از روشن بودن دائمی سطح فلز و عدم زنگ زدگی، توصیه می شود:
1. سطح فولاد ضد زنگ تزئینی باید مرتباً تمیز و ساییده شود تا ضمائم حذف شوند و عوامل خارجی که باعث اصلاح می شوند حذف شوند.
2. فولاد ضد زنگ 316 باید در مناطق ساحلی استفاده شود، که می تواند در برابر خوردگی آب دریا مقاومت کند.
3. ترکیب شیمیایی برخی از لوله های فولادی ضد زنگ موجود در بازار نمی تواند استانداردهای ملی مربوطه را برآورده کند و نمی تواند الزامات مواد 304 را برآورده کند. بنابراین باعث ایجاد زنگ زدگی نیز می شود که کاربران را ملزم به انتخاب دقیق محصولات تولید کنندگان معتبر می کند.





